Bóg nie wstydzi się być nazywany ich Bogiem, gdyż przygotował dla nich miasto. Przez wiarę Abraham poniósł na ofiarę Izaaka, gdy był wystawiony na próbę, i ofiarował jednorodzonego, on, który otrzymał obietnicę, do którego powiedziano: Od Izaaka nazwane będzie potomstwo twoje. Sądził, że Bóg ma moc wskrzeszać nawet umarłych; toteż jakby z umarłych, mówiąc obrazowo, otrzymał go z powrotem. Przez wiarę Izaak udzielił Jakubowi i Ezawowi błogosławieństwa, zapewniającego przyszłość. Przez wiarę
że Jezus Chrystus zmartwychwstał w ciele jak zapowiedział. Poprzez jego zmartwychwstanie Bóg objawił swoją potęgę i moc a ludzkość została wskrzeszona i powołana do nowego życia. Wierzymy w Ducha Świętego, który pochodzi od Ojca [i Syna] oraz jest współistotny z Ojcem i Synem. Przekonuje świat o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Prowadzi człowieka do społeczności Kościoła przez jego pełną wiary odpowiedź na Ewangelię. Pociesza, utrzymuje, wzmacnia i prowadzi wierzącego do pełni prawdy oraz
Wyjdźcie więc na skrzyżowania dróg i zaproście na wesele wszystkich spotkanych. W Imię Boga Wszechmogącego: Ojca, Syna i Ducha Świętego – Wyznajemy, że podstawą wiary Reformowanego Kościoła Katolickiego w Polsce jest Słowo Boże objawione w Biblii i wyrażone w starożytnych wyznaniach wiary: Symbolu Apostolskim, Wyznaniu Nicejskim i Konstantynopolitańskim, Wyznaniu Chalcedońskim, Wyznaniu Atanazjańskim, oraz to zapisane poniżej. C>redo Apostolskie, zwane też Apostolskim Wyznaniem Wiary, Symbolem
Dziewicy i stał się człowiekiem. Został ukrzyżowany za nas pod Poncjuszem Piłatem, poniósł mękę i został pogrzebany i zmartwychwstał dnia trzeciego według Pism, i wstąpił do nieba i siedzi po prawicy Ojca, i znowu przyjdzie w chwale sądzić żywych i umarłych, którego panowaniu nie będzie końca. I w Ducha Świętego, Pana i Ożywiciela, który od Ojca pochodzi, którego należy czcić wraz z Ojcem i Synem, który przemawiał przez proroków. W jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół. Wyznajemy jeden
i idzie za nim. Jest to kolejny etap spełniania się w człowieku dzieła jego nawrócenia, jako owocu poznanej Bożej miłości i jako doświadczenia przeciwności ze strony świata, ludzi tego świata. Prorok doznaje prześladowania, gdyż obwieszcza ludziom Bożą prawdę. Oni zaś widzą wszystko inaczej. Inaczej rozumieją siebie i wydarzenia, jakie mają miejsce w ich życiu. Jest to sytuacja człowieka po grzechu – kiedy sięgnął po własne poznanie dobra i zła. Tak było za czasów Jeremiasza. I tak będzie
(i to tego, którego się prześladuje) i pytać, co czynić, to sprawa wygląda inaczej. Nie jest to takie proste do zaakceptowania a nawet trudno o tym konkretnie myśleć. W tym tkwi jednak cała istota rozumienia historii życia człowieka jako prowadzonej przez Pana Boga. W związku z tym przyznaję, że przedstawiane przeze mnie katechezy mogą być słusznie uważane za trudne. Ich „trudność” – moim zdaniem – tkwi zasadniczo w tym, że w ogóle jest nam trudno dać się prowadzić i odkrywać we własnym życiu
było w życiu tylu jemu współczesnych uczonych w Piśmie i faryzeuszy; tak też bywa często w życiu wielu chrześcijan, mimo że przyjęli chrzest. Nie zawsze bowiem odkryli prawdę Ewanglii a często też nie dali się tej prawdzie odkryć, tzn zdemakować w sobie starego człowieka i wejść w nawrócenie. Człowiek, gdy poznaje miłość Boga, zostaje uzdolniony, by iść za Jego wezwaniem i w ten sposób dalej Go poznawać. Wówczas także, wchodząc w głębię swego wnętrza, poznaje siebie jako stworzonego na obraz
przykazanie miłości bliźniego, które zawiera w sobie wszystkie inne przykazania. Wiara bez uczynków jest martwa, wiara bez miłości nic nie daje. Po Apostołach głosicielami Objawienia stają się pokolenia chrześcijan, cały Kościół-wspólnota wierzących w Jezusa Chrystusa. Wiarę przyjmuje się od rodziców, otoczenia, dzięki nauczaniu Kościoła. Wyrażana i przeżywana jest ona w liturgii Mszy św. i w sakramentach, znajduje także wyraz w codziennej działalności rozwijanej pod wpływem Ewangelii. Każdy