wiara pozwala stawiać na rap i sport w Polsce, choć na razie ledwo wiąże koniec z końcem. Szczerze wierzę w to, że kiedyś będzie dobrze, jeśli wytrwam w obranej drodze postąpię mądrze. Biała chorągiew to nie w moim stylu, muszę walczyć o marzenia by nie skończyć jak tylu debilów, zostali z tyłu bo stracili wiarę, za karę pogrążeni w codzienności szarej. Ja idę dalej i nie patrzę przez ramię, nie dla mnie stanie i chlanie pod sklepem czy w bramie. Kolejne nagranie z wiarą powstaje na Mor W.
stworzeniem w Jezusie Chrystusie (Ef 2,10; por. 4,24; Kol 3,10) albo za św. Powracam do odłożonego przed kilku tygodniami tematu „Dzieła nasze i dzieło Boga” w nas. Wiąże się to z niektórymi wypowiedziami poczynionymi przy innej okazji. Ta kwestia należy bowiem do jednej z fundamentalnych naszego życia. W odniesieniu do niej dokonuje się bowiem (lub nie) właściwe wypełnienie się naszego życia. Wypowiadam to z punktu widzenia chrześcijańskiego, ale w pewnym sensie dotyczy to ostatecznie każdego
kierunkach, mianowicie zstępującym i wstępującym. Pierwszy to kiedy Bóg błogosławi swoim dziełom, błogosławi ludziom. Bóg bowiem mówi i się staje; dobrze mówi, skutecznie mówi; mówi dla dobra tych, do których mówi. Drugi rodzaj błogosławienia to błogosławienie wstępujące od człowieka do Boga, to błogosławienie przez człowieka wszystkiego, co Bóg uczynił i błogosławienie wszystkiego w Bogu. Otrzymują to przez udział w tajemnicy, która Jezus obwieścił w Błogosławieństwach (zob. Nie zależy to
Wylewam fundament pod pokój z widokiem na wojnę. By osiągnąć cel to wkładamy starań, to co daje nam siłę to wiara! Nie jesteśmy sami z nami jest ludzi chmara, w nas wszystkich drzemie tu wiara! Rzeczywistość wcale nie musi być szara, potrzebna jest nam tylko wiara! W siebie, w Ciebie, w każdego z nas naraz. Moja wiara tłumaczy znaczenie tych wersów, dla mnie jest nieodzowna w świecie pełnym nonsensów, oświetla jasno cel mojego istnienia. Dziś wiem jedno nie przegonie własnego cienia. Nawet
się składa, że na to znamię tego świętego możemy spojrzeć w ramach naszego cyku o nawróceniu. Będzie to jednocześnie przyczynek wprowadzający w przeżywanie rozpoczynającego się Roku św. Do tej postaci będziemy w tym roku częściej wracać. Wydaje mi się, że dobry dostęp do właściwego poznania i rozumienia osoby św. Pawła oraz przeżywanej i głoszonej przez niego Ewangelii umożliwia nam pewien klucz. nawrócenia jako poznania i przyjęcia całkowitej i bezwarunkowej darmowości zbawienia, które obejmuje
Wszak jej zawdzięczają przodkowie chlubne świadectwo. Przez wiarę poznajemy, że światy zostały ukształtowane słowem Boga, tak iż to, co widzialne, nie powstało ze świata zjawisk. Przez wiarę złożył Abel Bogu wartościowszą ofiarę niż Kain, dzięki czemu otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg przyznał się do jego darów, i przez nią jeszcze po śmierci przemawia. Przez wiarę zabrany został Henoch, aby nie oglądał śmierci i> >nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Zanim jednak został
Uczniom swym wyrzuca niejednokrotnie brak wiary - wymaga od nich wiary bez zastrzeżeń, która góry może przenosić. Posłannictwem Apostołów jest głoszenie Dobrej Nowiny o zbawieniu świata przez śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa, by cały świat w nią uwierzył. Apostołowie zarówno w Ewangeliach jak i listach nauczają, że zbawienia dostępuje się przez wiarę w Jezusa Chrystusa i przez płynące z tej wiary postępowanie. Postępować zgodnie z wiarą w Jezusa, znaczy przede wszystkim wypełniać
(i to tego, którego się prześladuje) i pytać, co czynić, to sprawa wygląda inaczej. Nie jest to takie proste do zaakceptowania a nawet trudno o tym konkretnie myśleć. W tym tkwi jednak cała istota rozumienia historii życia człowieka jako prowadzonej przez Pana Boga. W związku z tym przyznaję, że przedstawiane przeze mnie katechezy mogą być słusznie uważane za trudne. Ich „trudność” – moim zdaniem – tkwi zasadniczo w tym, że w ogóle jest nam trudno dać się prowadzić i odkrywać we własnym życiu
było w życiu tylu jemu współczesnych uczonych w Piśmie i faryzeuszy; tak też bywa często w życiu wielu chrześcijan, mimo że przyjęli chrzest. Nie zawsze bowiem odkryli prawdę Ewanglii a często też nie dali się tej prawdzie odkryć, tzn zdemakować w sobie starego człowieka i wejść w nawrócenie. Człowiek, gdy poznaje miłość Boga, zostaje uzdolniony, by iść za Jego wezwaniem i w ten sposób dalej Go poznawać. Wówczas także, wchodząc w głębię swego wnętrza, poznaje siebie jako stworzonego na obraz