historię zbawienia. Tym bardziej, że w tej historii, jaką widzimy z kart Pisma św. nie zawsze nam się wszystko podoba i nie zawsze wyczytujemy to, co zdawałoby się nam budujące (budujące nas według naszych schematów i oczekiwań). obok świadectwa o dobrych i chlubnych stronach życia biblijnych „bohaterów”, mamy także świadectwo niechlubnych aspektów ich życia. Nawrócenie (7) - przykład św. W najbliższą niedzielę obchodzimy Uroczystość św. Tego dnia rozpoczyna się też rok poświęcony św. Tak
być nie może. Chalcedońska Definicja Wiary jest owocem Soboru Chalcedońskiego z 451 roku, największego w starożytności zgromadzenia biskupów zwołanego przez cesarza Marcjana w celu odwołania postanowień tak zwanego „Soboru Zbójeckiego”. Chalcedońska Definicja Wiary podejmuje przede wszystkim kwestię dwóch natur Chrystusa: ludzkiej i Boskiej, i potwierdza, że wcielony Syn jest prawdziwie Bogiem i człowiekiem – jedną osobą z dwoma naturami. Zgodnie ze świętymi Ojcami wszyscy jednomyślnie uczymy
znakami łaski, przez które Bóg uwidacznia w nas swe dzieło, ożywiając, wzmacniając i potwierdzając naszą wiarę. Bezpośrednio przez Pana naszego Chrystusa ustanowione zostały dwa sakramenty, a mianowicie Chrzest i Komunia Święta. - Wierzymy, że Chrzest oznacza wejście do społeczności wierzących i jest demonstracją nowego narodzenia w Chrystusie Jezusie i znakiem wejścia na drogę chrześcijańskiego życia. W Chrzcie człowiek zostaje zanurzony w Bożej istocie oraz śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa.
dobrej nowiny. Wierzymy, że Kościół to rzeczywistość ziemska i niebiańska. W Chrystusie jest wszelka komunia pomiędzy ludźmi, którzy w Chrystusie są oczyszczeni i równi. Dzięki Niemu wszyscy możemy być w łączności z sobą i nawzajem sobie pomagać na drodze do Królestwa Bożego. ??ączność w Chrystusie zapewnia nas o wspólnej modlitwie Kościoła na ziemi i w niebie. Wierzymy, że sakramenty, ustanowione przez Chrystusa, są widzialnymi znakami, niewidzialnej łaski, Bożej miłości względem nas. Są
urodzonym z istoty Matki na ziemi. Bóg doskonały, człowiek doskonały z duszy rozumnej i ciała ludzkiego złożony. Równy Ojcu wedle Bóstwa: niższy od Ojca wedle ludzkiej natury. Który chociaż Bogiem jest i człowiekiem: nie dwóch jednak lecz jeden jest Chrystus. Jeden zaś nie przez przemianę Bóstwa w ciało: lecz przez przybranie ludzkiej natury do Bóstwa. Jeden najzupełniej, nie przez zlanie się natur, lecz przez jedność osoby. Albowiem jak dusza rozumna i ciało jeden jest człowiek, tak Bóg
prawdzie Wniebowzięcia Maryi ujawnia się także prawda o naszym powołaniu i przeznaczeniu. Życie Maryi było całkowicie w służbie Bogu i człowiekowi. Ona jest Matką będącą w służbie życiu i obecności Boga między ludźmi. Taką była i jest, aby ludzie mieli życie. Abyśmy my, jako śmiertelni, mieli w Niej wzorzec i matkę. Byśmy mieli zapewnienie, że to Bóg w na sprawi , aby nasz udział w pełni życia nie był czymkolwiek zamącony i był bez żadnego braku. Maryja wybrana przez Boga, stała się pokorną
wiek, stan zdrowia, narodowość itp. Ma prawo uczestniczyć w pełni życia wspólnoty. Jako ludzie jesteśmy powołani do realizowania powierzonych nam darów i życia w świętości którą wskazał Jezus Chrystus. - Bóg Kocha każdą istotę bezwarunkowo i traktuje każdą osobę z równym szacunkiem i wartością. - Bóg stworzył każdą osobę jako unikalną indywidualność z potencjałem do miłosnego związku z Bogiem i innymi ludźmi a ta miłość jest więzią doskonałości. - Bóg podarował różnorodność w ludziach, która
(i to tego, którego się prześladuje) i pytać, co czynić, to sprawa wygląda inaczej. Nie jest to takie proste do zaakceptowania a nawet trudno o tym konkretnie myśleć. W tym tkwi jednak cała istota rozumienia historii życia człowieka jako prowadzonej przez Pana Boga. W związku z tym przyznaję, że przedstawiane przeze mnie katechezy mogą być słusznie uważane za trudne. Ich „trudność” – moim zdaniem – tkwi zasadniczo w tym, że w ogóle jest nam trudno dać się prowadzić i odkrywać we własnym życiu
było w życiu tylu jemu współczesnych uczonych w Piśmie i faryzeuszy; tak też bywa często w życiu wielu chrześcijan, mimo że przyjęli chrzest. Nie zawsze bowiem odkryli prawdę Ewanglii a często też nie dali się tej prawdzie odkryć, tzn zdemakować w sobie starego człowieka i wejść w nawrócenie. Człowiek, gdy poznaje miłość Boga, zostaje uzdolniony, by iść za Jego wezwaniem i w ten sposób dalej Go poznawać. Wówczas także, wchodząc w głębię swego wnętrza, poznaje siebie jako stworzonego na obraz